H ευτυχία των μικρών πραγμάτων

Γράφει η CretaMum Τζανέτα

Όταν ήμουν μικρή, αργά το βράδυ, έσβηνα τα φώτα, όταν όλοι οι άλλοι κοιμόντουσαν και επικρατούσε απόλυτη ησυχία στο σπίτι, και ξάπλωνα στον καναπέ σκεπασμένη με μια κουβέρτα. «Χουχούλιαζα» κοιτώντας με τις ώρες τα λαμπάκια, που αναβόσβηναν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κοιτούσα μαγεμένη πως λαμπύριζαν στο σκοτάδι κι έκανα όνειρα για το μέλλον. Αν έβρεχε έξω ή έκανε πολύ κρύο, ένιωθα ακόμα πιο προστατευμένη στο ειδυλλιακό χριστουγεννιάτικο σκηνικό μου και απολάμβανα τη θαλπωρή μέχρι να με πάρει ο ύπνος. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια κι αλήθεια είναι πως έχω πολλά χρόνια να θαυμάσω το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σκοτάδι, αλλά για πάντα θα με συνοδεύει η ζεστασιά αυτής της ανάμνησης! Δε θυμάμαι πολλά για τα  δώρα που μου έφερνε ο Αϊ Βασίλης, αυτό που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στη μνήμη μου είναι η ζεστασιά του σπιτιού μου, η κυριολεκτική και μεταφορική «ζέστη» που υπήρχε, οι μυρωδιές της κουζίνας, τα γέλια, ότι το σπίτι γέμιζε κόσμο, ότι εκείνες τις μέρες η μαμά μου στολιζόταν ιδιαίτερα, η λάμψη απ’ τα λαμπάκια που πλημμύριζε μέσα στο σκοτάδι…

cretamums_eytychia_mirkwn_pragmatwn

Σήμερα που είμαι πια μαμά κι έχω τον Αντώνη μου, αυτές οι αναμνήσεις επανήλθαν έντονα στο μυαλό μου. Επειδή θεωρώ ότι αυτό που είμαστε είναι οι αναμνήσεις μας, σκοπεύω τα φετινά Χριστούγεννα που ο Αντώνης είναι δύο ετών και αντιλαμβάνεται πλέον τα πάντα, να δημιουργήσω πολλές εικόνες στο μυαλουδάκι του, που ίσως γεμίσουν τις αποσκευές του για πάντα!

Θα γράψω μαζί με τον Αντώνη γράμμα στον Αϊ  Βασίλη. Η μαμά δηλαδή θα το γράψει, απλά θα επιβλέπει κι ο αφέντης. Του έχω ήδη εξηγήσει ποιος είναι ο Αϊ  Βασίλης, από πού θα μπει (σε μας θα μπει απ’ το παράθυρο) και ότι θα αφήσει δώρο κάτω απ’ το δέντρο μας. Μάλιστα έχουμε κι ένα σχετικό βιβλίο, που μας έχει βοηθήσει πολύ. Την παραμονή των Χριστουγέννων, το βράδυ πριν κοιμηθούμε, θα του αφήσουμε ένα ποτήρι γάλα και λίγα μπισκότα. Θα με βοηθήσει ο Αντώνης που θα φέρει και τις παντόφλες του μπαμπά, να τις δανείσουμε στον Αϊ Βασίλη (θα είναι κουρασμένος). Η μαμά με λερωμένες πατούσες θα αφήσει πατημασιές και εννοείται ότι μαζί με τον Αντώνη θα ανακαλύψει το πρωί, εκτός από το δώρο, και τα ίχνη που άφησε ο Άγιος Βασίλης (πιωμένο γάλα, φαγωμένα μπισκότα, πατημασιές στα πλακάκια, ελαφρώς ανοιγμένο παράθυρο).

Θα μαγειρέψω πολύ φέτος… η κουζίνα μας θα μυρίσει… δε θα αγοράσω μελομακάρονα, ούτε θα αγγαρέψω μαμάδες – πεθερές. Θα μαγειρέψω, θα κάνω χάλια την κουζίνα κι ας καθαρίζω μετά για έναν ολόκληρο μήνα. Θα φτιάξω σοκολατένιο σπιτάκι με το γιο μου, μπισκότα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες και ένα σωρό άλλες λιχουδιές.

Θα ανοίξω το σπίτι μου σε πολύ κόσμο κι ας λερωθούν τα φρέσκο-στρωμένα μου χαλιά. Θα βάζουμε κάθε μέρα χριστουγεννιάτικα τραγούδια και θα χορεύουμε… θα κυλιστούμε στα πατώματα σαν γιουβαρλάκια, θα τρακάρουμε μεταξύ μας… θα κάνουμε το άλογο… θα κάνω ότι περνάει απ’ το χέρι μου ώστε να γελοιοποιηθώ και να γίνω κι εγώ δύο ετών!

Θα χουχουλιάσουμε με τις ώρες οι τρεις μας στο κρεβάτι. θα «κουτρουβαλιαστούμε»  όπως χαρακτηριστικά λέω, θα κάνουμε αγκαλίτσες και φιλάκια. Θα αγνοήσω παντελώς τους κανόνες και τα πρέπει. Θα διαβάσουμε χριστουγεννιάτικα παραμύθια. Θα πάμε βόλτες στο κέντρο και θα χαζέψουμε τα φώτα. Θ’ αφήσω γιαγιάδες, παππούδες  και θείους να τον κακομάθουν και γιατί όχι θα κοιμηθούμε πιο αργά απ’ το συνηθισμένο!

Όλα αυτά δεν κοστίζουν τίποτα, αλλά γεμίζουν τις αποσκευές μας με αναμνήσεις, με μυρωδιές, με εικόνες που θα χτίσουν μια χαρούμενη και δυνατή προσωπικότητα. Το μεγαλείο των Χριστουγέννων δεν είναι η λάμψη ή τα δώρα. Είναι το γέμισμα της ψυχής, είναι η ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχουμε, ακόμα και γι’ αυτά που δεν έχουμε, είναι το να χαμογελάσουμε μέσα απ’ τη ψυχή μας και να  δούμε να αντανακλάται αυτό το χαμόγελο σε μια παιδική ψυχή, που γνωρίζει τον κόσμο μέσα απ τα δικά μας μάτια! Αυτά τα Χριστούγεννα εγώ κι ο Αντώνης θα  σβήσουμε τα φώτα και θα αποκοιμηθούμε κοιτώντας τα λαμπάκια… κι αν δω έστω κι ένα μικρό μειδίαμα στα χείλη του την ώρα που κοιμάται, τότε μάλλον ο Άγιος Βασίλης θα έχει περάσει και απ’ το δικό μας σπίτι!

«Η ευτυχία είναι πιο απλή και πιο συνηθισμένη απ’ ότι θαρρούμε. Είναι τόσο απλή και τόσο φτωχοντυμένη κι αθόρυβη…»

Ν. Καζαντζάκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *