Περί Φιλανθρωπίας… και άλλων Δαιμονίων

Γράφει η CretaMum Κατερίνα

Όταν μου ζητήθηκε να γράψω αυτό το άρθρο, αν και απάντησα αυθόρμητα “ναι”, ένιωσα την αμηχανία να με κυριεύει. Η αλήθεια είναι ότι δε νιώθω άνετα να μιλάω για τον εθελοντισμό. Κατά τη γνώμη μου, η ευαίσθητη έννοιά του δεν πρέπει να χρησιμοποιείται επί ματαίω και αποκτά νόημα μόνο όταν αντιμετωπίζεται χωρίς τυμπανοκρουσίες. Με θυμώνουν οι φιλόπτωχες κυρίες που δωρίζουν 1000 ευρώ (το 1/3 απ’ όσο κοστίζει η τσάντα που κρατούν) και το διατυμπανίζουν για να εισπράξουν τα εύσημα. Με εξοργίζει η “Φιλανθρωπία του Καναπέ” που οργιάζει στα social media (Βοήθεια στην Αφρική τώρα – Τροφή σ’ ένα παιδάκι μ’ ένα click) και όσοι αφελείς πατούν, ταυτόχρονα με το like, την ηθική νάρκη του βαυκαλισμού. Aκόμα περισσότερο όμως θλίβομαι με τον ωχαδερφισμό των περισσότερων που αδρανούν. Πιστεύω ότι ο καθένας μας είναι δυνάμει αδύναμος, άρα οφείλει να προσφέρει ό,τι μπορεί και όχι απαραίτητα υλικά αγαθά. Υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται απλά ένα χαμόγελο, ένα χάδι, μια αγκαλιά.

Μια μικροπαντρεμένη μαμά όπως εγώ έχει πάντα πλεόνασμα από αυτά τα τρία – όχι όμως και από ελεύθερο χρόνο! Ωστόσο αποφάσισα να θυσιάσω ένα μικρό κομμάτι του πολύτιμου ελεύθερου χρόνου μου για να βοηθήσω κάποιον που με χρειάζεται. Ένα φθινοπωρινό βράδυ, είδα μια ανάρτηση της ομάδας Give στο facebook που αναφερόταν σε κάποιο κέντρο Παιδικής Μέριμνας. Η υπεύθυνη της ομάδας ζητούσε άτομο με γνώση Γαλλικών για βοηθάει στη μελέτη ενός παιδιού. Αμέσως ήρθα σε επαφή μαζί της. Με ενημέρωσε ότι πρόκειται για τη Στέγη Ανηλίκων Ηρακλείου, ένα ίδρυμα που φιλοξενεί αγόρια σχολικής ηλικίας. Ούσα και η ίδια αγορομάνα, η τελευταία πληροφορία με συγκίνησε περισσότερο. Την επόμενη κιόλας ημέρα βρέθηκα εκεί. Η κα Μαρίνα, η διευθύντρια της Στέγης, με υποδέχτηκε πολύ φιλικά και στην κουβέντα που κάναμε με ενημέρωσε για την οργάνωση, τον τρόπο λειτουργίας και τις δράσεις τους. Ακούγοντάς την, διαπίστωσα ότι προσπαθούν, εκείνη και τα υπόλοιπα στελέχη της Στέγης, να μην διαφέρει το ημερήσιο πρόγραμμα των παιδιών που φιλοξενούνται εκεί από εκείνο των παιδιών που βρίσκονται στο σπίτι τους. Φοιτούν κανονικά στο σχολείο, έχουν εξωσχολικές δραστηριότητες, πηγαίνουν βόλτες και τα Σαββατοκύριακα επιστρέφουν σε συγγενείς ώστε να μην αποκοπούν από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

cretamums-stegi-anilikwn (12)

Πολύ καλό για να είναι αληθινό; Κι όμως, το διαπίστωσα και η ίδια αφού ξεκίνησα να πηγαίνω εκεί μια φορά την εβδομάδα. Ο μικρός μου μαθητής, ένα κατάξανθο παιδάκι έντεκα ετών, πάντα χαίρεται όταν με βλέπει. Αν και αρχικά αρνιόταν πεισματικά να διαβάσει και να γράψει στα Γαλλικά γιατί «Είναι πολύ δύσκολα», με υπομονή και μεγάλη ενθάρρυνση τα κατάφερε! Η περηφάνεια που νιώθω (για εκείνον, όχι για μένα) είναι απερίγραπτη. Φυσικά, δε θα ωραιοποιήσω τα πάντα. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω πολύ κουρασμένη για να πάω, επειδή στο μεταξύ ξεκίνησα και να δουλεύω. Υπάρχουν μέρες που ο μικρός μου είναι άρρωστος, που βαριέμαι να σηκωθώ από το κρεβάτι, που ο μαθητής μου ως κλασικό παιδάκι προτιμά την κουβέντα από την παράδοση. Σημειωτέον ότι δεν οδηγώ και ο άντρας μου πρέπει να με πηγαίνει και να επιστρέφει να με παίρνει! Όμως δεν τον πειράζει, αντιθέτως με ενθαρρύνει επειδή βλέπει τη χαρά που αντλώ από εκεί.

Όμως και πάλι δε μου ήταν αρκετό. Ενιωθα ότι είχα τη δυνατότητα να προσφέρω περισσότερο. Μα πώς δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα; Η ομάδα των CretaMums, στην οποία συμμετέχω, έχει μεγάλη εθελοντική δραστηριότητα. Σε κάποια συνάντηση εξέφρασα δειλά την ιδέα μου και εκείνες αν και με γνώριζαν ελάχιστα, την έκαναν πραγματικότητα! Όταν η κάλπη των CretaMums μίλησε και αποφάσισε να διατεθούν στη Στέγη Ανηλίκων Ηρακλείου τα έσοδα από το Πασχαλινό Παζάρι μας, με κόπο συγκράτησα τον ενθουσιασμό μου! Δεν μπορώ επομένως παρά να τις ευχαριστήσω που με τίμησαν με την απόφασή τους. Εύχομαι το πασχαλινό μας παζάρι να είναι τόσο επιτυχημένο όσο και τα προηγούμενα και -γιατί όχι- περισσότερο!

Συνοψίζοντας, νομίζω ο πλούτος συναισθημάτων και τα μαθήματα ζωής που αποκόμισα από την ολιγόμηνη παρουσία μου στη Στέγη περικλείεται στη λαϊκή ρήση:

“Όταν παίρνεις γεμίζουν τα χέρια… Όταν δίνεις γεμίζει η καρδιά!”

 

*Το παζάρι των CretaMums θα γίνει το Σάββατο 5 Απριλίου στη Λότζια, μεταξύ 10 το πρωί και 2 το μεσημέρι, και όλα τα έσοδα θα διατεθούν στη Στέγη Ανηλίκων Ηρακλείου. Πληροφορίες εδώ.