Η ανεπρόκοπη που έγινε χειροτέχνης

Γράφει η CretaMum Χριστίνα

Έχω αδέξια χέρια. «Ανεπροκόπ» με αποκαλεί (χαϊδευτικά;;;) ο άντρας μου.

Ακόμα περισσότερο όμως έχω πείσμα. Είναι να μην πάρω απόφαση να κάνω κάτι. Αν το πάρω, θα τα καταφέρω. Όχι τέλεια, αλλά αξιοπρεπώς. (Εντάξει, δεν τα καταφέρνω πάντα. Πικάσο δεν πρόκειται να γίνω.)

Κάπως έτσι έμαθα να φτιάχνω μακέτες όταν σπούδαζα Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων (πολλά χρόνια μετά τις πρώτες μου σπουδές). Έτσι έμαθα και να πλέκω (από το youtube) την Εποχή της Μεγάλης Ξάπλας (βλ. οκτάμηνη εγκυμοσύνη στο κρεβάτι) για να περνάει η ώρα μου.

Ήταν λοιπόν θέμα χρόνου να αποφασίσω να ασχολούμαι με κατασκευές. Όχι μόνο γιατί έγινα μαμά. Αλλά γιατί περιστοιχίζομαι από πολλές άξιες μαμάδες που καταπιάνονται με διάφορα, κοσμήματα, κορδέλες, καλλυντικά και άλλα. Και γιατί ως CretaMums οργανώνουμε φιλανθρωπικά παζάρια με πράγματα που φτιάχνουμε οι ίδιες. Εγώ βέβαια μέχρι πρότινος δεν έφτιαχνα. Αναλάμβανα το οργανωτικό κομμάτι, έχει κι αυτό το μπελά του, και τις «συνθέσεις»: πώς θα συνδυάσουμε χρώματα, υλικά, σχέδια σε μια λαμπάδα ή σε ένα χριστουγεννιάτικο στολίδι. Ιδέες βλέπετε είχα, στο κατασκευαστικό κολλούσα.

Μέχρι που γνωρίστηκα με ένα πιστόλι σιλικόνης κατά τη διάρκεια των ετοιμασιών για το περασμένο Χριστουγεννιάτικο παζάρι των CretaMums. Αρχικά μου δάνεισε η Ευτυχία το δικό της, μετά μου αγόρασε ένα δώρο. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Ξεκίνησα με βοηθητικές εργασίες – κόλλησα αμέτρητα γαντάκια σε χεράκια, παπουτσάκια σε ποδαράκια, δεν έφτιαξα όμως ένα ολόκληρο χριστουγεννιάτικο στολίδι. Χρειαζόμουν λοιπόν μια πρόκληση για να ανέβω επίπεδο.

Και τη βρήκα λίγους μήνες μετά και ενώ σχεδιάζαμε το Πασχαλινό παζάρι μας. Η Αγγέλα, που είχε διακοσμήσει καμιά εικοσαριά στεφάνια για το παζάρι των Χριστουγέννων, αυτή τη φορά είχε χρόνο να διακοσμήσει επτά. Χμ… επτά στεφάνια δεν αρκούσαν, ειδικά επειδή αυτή τη φορά το παζάρι μας θα γινόταν στη Λότζια (για τους μη-Ηρακλειώτες, πιο κεντρικά δε γίνεται). Θα έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον είκοσι στεφάνια. Ποιος θα τα διακοσμούσε όλα αυτά; Αργότερα μπήκαν στο παιχνίδι κι άλλες μαμάδες, η Αλεξάνδρα, η Ειρήνη, η Λίτσα, αλλά εκείνες τις πρώτες μέρες φαινόταν ότι θα ήμουν μόνο εγώ.

Στην αρχή σκέφτηκα απλώς να αντιγράφω τις συνθέσεις της Αγγέλας. Αλλά όταν άρχισα να ασχολούμαι, οι ιδέες έρχονταν η μια μετά την άλλη! Έτσι πειραματίστηκα με διαφορετικά στυλ. Ελπίζω ότι όποιος έρθει στο παζάρι μας θα βρει ένα στεφάνι για το δικό του γούστο! Σας περιμένουμε λοιπόν το Σάββατο 5/4 στη Λότζια, 10.00-14.00. Όλα μας τα έσοδα θα διατεθούν στη Στέγη Ανηλίκων Ηρακλείου.

Για πείτε, εσάς ποιο στεφάνι σας αρέσει; cretamums-wreaths Ευχαριστώ πολύ την Ειρήνη και τη μαμά της Αλεξάνδρας για τις πλεχτές πεταλουδίτσες και λουλούδι, την Αλεξάνδρα για το μάθημα “πώς να φτιάχνεις τριαντάφυλλα από τσόχα”, την Αγγέλα για την πρόκληση και κυρίως την Ευτυχία για τις ατελείωτες ώρες που περνάμε μαζί δημιουργώντας, την ιδέα του χαρταετού και φυσικά για το πιστόλι σιλικόνης!