Το κλεμμένο μαργαριτάρι του φεγγαριού

Μια συνταγή ομορφιάς γραμμένη σαν παραμύθι από την CretaMum Ρένα

Άλλη μια δύσκολη εβδομάδα στη δουλειά είχε ευτυχώς τελειώσει και μια νέα υπέροχη μέρα μόλις ξεκινούσε! Ήταν αρκετά νωρίς το πρωί, αλλά έκανε ήδη αρκετή ζέστη και γι’ αυτό αποφασίσαμε με τα παιδιά να πάμε στην παραλία. Η θάλασσα ήταν ευχάριστα δροσερή έτσι όπως μας δεχόταν στην υγρή αγκαλιά της. Σκεφτόμουν ότι θα ήταν υπέροχο να μπορούσαμε να περάσουμε εδώ το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας… Όμως, μέσα σε λίγα λεπτά, ο Αλέξανδρος βγήκε βιαστικά από το νερό κι άρχισε να τρέχει προς τα πεύκα που βρίσκονταν πίσω από τη παραλία. Το ίδιο έκανε και Αδριάνα που τον ακολούθησε και τώρα βρισκόταν να τρέχει δίπλα του. Μια ασημένια λάμψη είχε τραβήξει το βλέμμα των παιδιών.

Πλησίασα για να δω τι συμβαίνει και έμεινα με το στόμα ανοικτό. Στα χέρια της Αδριάνας βρισκόταν μια μεγάλη, παράξενη  πεταλούδα. Τα φτερά της ήταν  χρωματιστά και εντυπωσιακά με ασημένιες λάμψεις. Είχε το μέγεθος της παλάμης ενός ενήλικα και ήταν πραγματικά πανέμορφη. Τι παράξενο πλάσμα! Δεν πρέπει να το είχα ξαναδεί. Κάτι μου θύμιζε όμως… Ω! Μα ναι, φυσικά! Ήταν μια «Ασημοφεγγαρένια». Έπρεπε να το είχα καταλάβει νωρίτερα από την ασημένια λάμψη της. Και στα χέρια του Αλέξανδρου, όμως, βρισκόταν μια εξίσου σημαντική έκπληξη. Ήταν ένας «Φεγγαροπολεμιστής», που είχε μορφή μυρμηγκιού και μέγεθος ποδοσφαιρικής μπάλας, φορούσε την  αστραφτερή πανοπλία του και κρατούσε  στα τέσσερα χέρια του σπαθιά.

Μα τι συνέβαινε; Τα πλάσματα μας μιλούσαν σε μια δική τους τελείως άγνωστη γλώσσα. Δεν καταλάβαινα τίποτα. Ο Μάνος τα πλησίασε με την αθωότητα και το ενδιαφέρον ενός παιδιού και φάνηκε να συνεννοείται μαζί τους.

«Μαμά, είναι προστάτες του Φεγγαριού», μου είπε. «Χθες οι Αστροκλέφτες του διαστήματος κατάφεραν να κλέψουν ένα από τα 982 λαμπερά μαργαριτάρια που φωτίζουν το Φεγγάρι. Τώρα στο φως του θα υπάρχει μια τρύπα και αυτό θα επηρεάσει πολύ τις παλίρροιες, αλλά και όλα τα πλάσματα της νύχτας.»

«Το φως του φεγγαριού είναι πολύ σημαντικό. Πολλά προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από την απώλεια αυτού του μαργαριταριού», είπα χαμηλόφωνα.

«Γι’ αυτό το λόγο ήρθαν σε εμάς μαμά», συνέχισε ο Μάνος. «Θέλουν τη βοήθειά μας. Πρέπει να τους φέρουμε ένα καινούριο μαργαριτάρι από τη Σμαραγδένια Πολιτεία του βυθού.»

Στο άκουσμα αυτό πάγωσα. Παλιά αυτό ήταν κάτι πολύ εύκολο, μιας και το Φεγγάρι με τη Θάλασσα συνεργάζονταν. Τα τελευταία  125 χρόνια, όμως, είχε ανέβει στο θρόνο της Σμαραγδένιας Πολιτείας του βυθού ένας καινούριος βασιλιάς που στην αρχή ήταν καλός, αλλά πολύ γρήγορα έγινε κτητικός, αλαζόνας και προσβλητικός. Είναι  αξιοθαύμαστο το πόσο εύκολα αλλάζει η εξουσία τους ανθρώπους…

Θα ήταν πολύ δύσκολο να πάρω το πολύτιμο μαργαριτάρι, αλλά το χειρότερο απ’ όλα ήταν πως δεν είχα μαζί μου τον καταδυτικό εξοπλισμό μου και ο χρόνος μας πίεζε ασφυκτικά. Έπρεπε να δράσουμε πολύ γρήγορα: στις 12:00 ακριβώς γινόταν η αλλαγή φρουράς έξω από τη σπηλιά των λαμπερών μαργαριταριών και ήταν η καταλληλότερη στιγμή για να εισβάλει κάποιος στη σπηλιά χωρίς να γίνει αντιληπτός.

«Μαμά, πρέπει γρήγορα να βρούμε πολλές μαγικές  πέτρες!» Ευτυχώς που ήταν τα παιδιά κοντά μου και μου το θύμισαν. Οι πράσινες μαγικές πέτρες μοιάζουν με σπασμένα γυαλιά που τα έχουν λειάνει τα κύματα και συναντάμε μερικές φορές στη ακροθαλασσιά. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι δώρα που αφήνουν στους ανθρώπους οι κάτοικοι της Σμαραγδένιας Πολιτείας κάθε φορά που επισκέπτονται τη στεριά. Και είναι «μαγικές» αυτές οι πέτρες επειδή, εάν πεις τα κατάλληλα λόγια και κάνεις τα σωστά βήματα πριν βουτήξεις, όταν θα βρεθείς στο νερό θα μπορείς να αναπνέεις, να κολυμπάς και να βλέπεις σαν ένα οποιοδήποτε άλλο θαλάσσιο πλάσμα.

cretamums-klemmeno-margaritari

Ευτυχώς με τη βοήθεια των παιδιών καταφέραμε και μαζέψαμε επτά πράσινες μαγικές πέτρες. «Μακάρι να φτάσουν!», σκέφτηκα. Χρειαζόμουν δύο για τα μάτια και δύο για τα αφτιά για να βλέπω και να ακούω σαν ψάρι και τις υπόλοιπες τρεις για να αναπνέω και να κολυμπάω κάτω από το νερό. Οι τρεις πέτρες δεν ήταν αρκετές επειδή έπρεπε να κατέβω σε μεγάλο βάθος, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε χρόνος για να ψάξουμε περισσότερο. Έδεσα στο πόδι μου ένα μαχαίρι που μου έδωσε ο «Φεγγαροπολεμιστής» και ήμουν πανέτοιμη. Είχα ακριβώς ό,τι χρειάζεται μια μητέρα για να αντιμετωπίσει τη καθημερινότητα της: αποφασιστικότητα, επιμονή και ένα μαχαίρι επειδή ποτέ δε ξέρεις πότε θα σου χρειαστεί για να αντιμετωπίσεις κάποιο κακό, να κόψεις ένα φρούτο ή να αλείψεις καμιά φέτα ψωμί.

Βούτηξα στο νερό και κολύμπησα με γρήγορες κινήσεις. Κατάφερα ευτυχώς να φτάσω στη σπηλιά την κατάλληλη στιγμή, τρύπωσα μέσα χωρίς να με δει κανείς και άνοιξα με το μαχαίρι μου το όστρακο του μαργαριταριού. Η λάμψη του γέμισε το χώρο και βιάστηκα να το τυλίξω με τα φύκια που κράταγα για να μη το δει κανείς. Έφτασα στην επιφάνεια του νερού, ακριβώς την ώρα που η δύναμη και της τελευταίας μαγικής πέτρας τελείωνε…

Άλλη μια περιπέτεια είχε καλό τέλος. Το φεγγάρι εκείνο το βράδυ έλαμψε πιο φωτεινό από ποτέ και οι «φεγγαρένιοι» φίλοι μας για να μας ευχαριστήσουν μας έστειλαν λίγη φεγγαρόσκονη από τη μαγεία του φεγγαριού και ένα μικρό αστεράκι!

Το καλοκαίρι, με τον ήλιο και τη θάλασσα, το δέρμα μας έχει μεγαλύτερη ανάγκη από ενυδάτωση. Λίγη κόκκοι από τη μαγική «φεγγαρόσκονη» είναι ό,τι πρέπει για πλήρη ενυδάτωση και λάμψη. Εάν όμως η φεγγαρόσκονη σας έχει τελειώσει -και δεν πρόλαβα να σας δώσω λίγη από τη δική μου!- «τα Μυστικά της Φύσης»  σας προτείνουν μια ενυδατική μάσκα σώματος με «μαγικά» αποτελέσματα!

 

ΜΑΣΚΑ ΣΩΜΑΤΟΣ ΕΝΥΔΑΤΙΚΗ

ΥΛΙΚΑ

5 κουταλιές της σούπας νιφάδες βρώμης

1 κουταλιά της σούπας μέλι

1 κουταλιά της σούπας αμυγδαλέλαιο

Γάλα  (όσο πάρει)

Βάζουμε σε ένα μπολ τις νιφάδες βρώμης, το μέλι, το αμυγδαλέλαιο και λίγο γάλα και ανακατεύουμε καλά με το πιρούνι ώστε να δημιουργηθεί ένα πηχτό μίγμα. Απλώνουμε τη μάσκα στο σώμα (κυρίως στα σημεία που είναι αφυδατωμένα) και την αφήνουμε να δράσει για περίπου 30 λεπτά. Κατόπιν ξεβγάζουμε με χλιαρό νερό.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!