Το «σημαντικότερο» δέντρο του κήπου

Ένα παραμύθι που μιλά για τη διαφορετικότητα και γιατί το κάθε πλάσμα πάνω στη γη είναι σημαντικό! Της CretaMum Ρένας. 

Πανέμορφη και ανθοστολισμένη η Άνοιξη, έκανε και φέτος την εμφάνιση της, φέρνοντας σε όλα τα κλαδιά και τους βλαστούς του Βοτανικού Κήπου καινούρια φύλλα και άνθη. Ευωδιαστά λουλούδια σε ποικίλα μεγέθη και σχήματα βρίσκονταν διάσπαρτα σε όλο τον κήπο, σαν πολύχρωμες πινελιές ταλαντούχου ζωγράφου. Ο αέρας ήταν γεμάτος με αρώματα λουλουδιών και μελωδικούς ήχους. Ήχους από πουλιά που κελαηδούσαν πάνω στα κλαδιά των δέντρων, από έντομα που πετούσαν από λουλούδι σε λουλούδι και από το θρόισμα των φύλλων με το πρωινό αεράκι, που όλα μαζί συνέθεταν μια αρμονική συναυλία.

Αρμονική; Ναι… ή ίσως… ή μπορεί και όχι σήμερα! Αν κρατήσετε τα μάτια σας για λίγο κλειστά και ανοίξετε τα μάτια της ψυχής, τότε ίσως να ακούσετε κι εσείς μέσα από το θρόισμα των φύλλων κάποια δέντρα να μαλώνουν:

  • Μα τι μας λες καλέ μου, κουκούτσι μυαλό δεν έχεις; φώναξε με τσιριχτή φωνή η κ. Μηλιά.
  • Έχεις δίκιο αγαπητή μου, ακούς εκεί να νομίζει ο κ. Κυπαρίσσης ότι είναι το πιο σημαντικό δέντρο σε όλο το Βοτανικό Κήπο, χα χα, αποκρίθηκε γελώντας ειρωνικά η κ. Γιακαράντα.
  • Εγώ είμαι το σημαντικότερο δέντρο σε όλο το Κήπο, είπε με βαριά φωνή το λεβεντόκορμο κυπαρίσσι, επειδή όχι μόνο οι πρόγονοί μου είναι τόσο παλιοί όσο και οι δεινόσαυροι, αλλά κι επειδή χαρίζω το ξύλο μου στους ανθρώπους για να κατασκευάσουν σπίτια, έπιπλα, πανέμορφα πράγματα αλλά ακόμα και καράβια που τους ταξιδεύουν σε κόσμους μακρινούς.
  • Όχι, κ. Κυπαρίσσι! Εγώ είμαι το πιο σημαντικό δέντρο, είπε η κ. Γιακαράντα. Εγώ έχω άνθη στο χρώμα του ουρανού, έχω ωραίο φύλλωμα κι όλοι με θαυμάζουν. Εγώ λοιπόν με τα όμορφα λουλούδια μου είμαι το πιο σημαντικό δέντρο!
  • Ναι συμφωνώ, είπε περήφανα μια μικρή τριανταφυλλιά και κούνησε ελαφρά τα  κόκκινα πέταλά της για να απομακρύνει μια παρέα από μελισσούλες που την τριγύριζαν από το πρωί.
  • Εμείς με τα ωραία άνθη είμαστε τα καλύτερα, είπε με τραγουδιστή, παιχνιδιάρικη φωνή το λευκό γιασεμί.
  • Δε συμφωνώ, φώναξε πάλι η κ. Μηλιά. Κανείς δε μπορεί να αντισταθεί στα ζουμερά κατακόκκινα μήλα μου! Όλοι αγαπούν τους καρπούς μου κι εμένα με λατρεύουν.
  • Εμείς που παράγουμε νόστιμους καρπούς και φρούτα είμαστε τα σημαντικότερα φυτά, είπε μια λεμονιά που καθόταν παρέα με δύο ντοματιές και τρεις πιπεριές.

Κάθε λεπτό που περνούσε, όλο και περισσότερα φυτά άρχιζαν να μπλέκονται στη φιλονικία και να υποστηρίζουν ότι είναι τα «σημαντικότερα» φυτά του Βοτανικού Κήπου, άλλο επειδή είχε όμορφα φύλλα, άλλο επειδή είχε αρωματικά άνθη ή επειδή τα φύλλα του έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες ή επειδή μπορεί να αναρριχηθεί σε μεγάλο ύψος ή ακόμα και επειδή οι πατάτες που κάνει είναι πιο νόστιμες και πιο μεγάλες από του διπλανού του.

Οι ώρες περνούσαν και μέχρι αργά το απόγευμα τα φυτά συνέχιζαν να λογομαχούν χωρίς σταματημό, αλλά και χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

  • Αν είναι δυνατόν, είπε με γαλλική προφορά και αγανάκτηση η κ. Λεβάντα. Τι πγάγματα είναι αυτά; Δε μπογούμε να έχουμε λίγη ηγεμία;
  • Η κερά Λεβάντα έχει μπρε δίκιο, συμφώνησε το δίκταμο, ήντα κοντό θε να γενούμε με ετούτηνε την αναλωμή;
  • Αμίγκος κάτι πρέπει να γίνει, πρότεινε με μεξικάνικη προφορά η ρουέλλια.
  • Τι θα κάνουμε; Δεν έχει κανείς κάποια ιδέα για να λύσουμε αυτή τη διαφορά; ρώτησε ο εξωτικός καλλιστήμονας.
  • Να βρούμε ένα πουλάκι από το Κήπο για να γίνει κριτής, φώναξε ένας φίκος για να ακουστεί σε όλα τα φυτά του Βοτανικού Κήπου.
  • Αμ δε, επειδή τους δικούς σου καρπούς τους τρώνε μόνο τα πουλιά; Είπε κοροϊδευτικά η ξαδέρφη του φίκου η κ. Συκιά.

Με τα σχόλια αυτά ξεκίνησε μια καινούρια θύελλα αντιδράσεων και καμία από τις ιδέες των φυτών δεν έγινε αποδεχτή για να λυθεί το πρόβλημα.

  • Σταματήστε πια! φώναξε με βροντερή αργή φωνή το γέρικο πεύκο. Σας ακούω όλη μέρα να τσακώνεστε για το ποιο φυτό είναι το πιο σημαντικό, ενώ η απάντηση είναι τόσο απλή.
  • Είναι απλή; Εσύ ξέρεις; Ποιο; Ποιο είναι; ρώτησαν με περιέργεια.
  • Θα σας πω, απάντησε το πεύκο. Πριν πολλά εκατομμύρια χρόνια εμφανίστηκαν οι πρώτες μορφές ζωής στον πλανήτη Γη κι οι δικοί μας πρόγονοι μέσα στη θάλασσα. Με την πάροδο των χρόνων και την εξέλιξη των ειδών, τα πρώτα χερσαία φυτά εξελίχτηκαν σιγά σιγά σε χαμηλές φτέρες ή πανύψηλα δέντρα. Όσο τα χρόνια περνούσαν, καινούρια είδη εμφανίζονταν στο Βασίλειο των Φυτών, άλλα παρόμοια και άλλα πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Μέχρι σήμερα υπάρχουν πάνω από 315.000 είδη φυτών στη γη. Όποια και αν είναι η χρήση τους, είναι πολύ σημαντικά επειδή, πάνω από όλα, παράγουν το πολύτιμο οξυγόνο που είναι απαραίτητο για τη ζωή όλων των αερόβιων οργανισμών. Όλα μα όλα τα φυτά, μεγάλα ή μικρά, ανεξάρτητα από το χρώμα και τη καταγωγή τους είναι σημαντικά, είπε με βραχνή αργή φωνή το γέρικο πεύκο και συμπλήρωσε, δεν έχει σημασία αν έχεις μεγάλα εντυπωσιακά άνθη, λεβεντόκορμη κορμοστασιά ή ζουμερούς νόστιμους καρπούς, είσαι σημαντικό επειδή μετά από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης δημιουργήθηκες εσύ. Κι ο κάθε εσύ είσαι σημαντικός!

Όλοι άκουγαν τα σοφά λόγια του πεύκου με μεγάλη προσοχή και καθώς η μέρα έφευγε κι άναβαν ένα ένα τα αστέρια στο σκοτεινό ουρανό, τα δέντρα αποκοιμήθηκαν παρέα με τα πιο γλυκά όνειρα και το μεθυστικό άρωμα του νυχτολούλουδου…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *