Category Archives: Μαμαδο-ιστορίες

Παππούδες: αξία ανεκτίμητη!

Γράφει η CretaMum Μαρία Ν. Δεν ξέρω για σας, αλλά η δική μου γιαγιά έφτιαχνε τα πιο νόστιμα ντολμαδάκια, τα πιο νόστιμα κουλουράκια και το πιο νόστιμο κριθαράκι του κόσμου. Και όσο κι αν έλεγε στη μαμά μου τη συνταγή, αυτή δεν τα έκανε ποτέ το ίδιο νόστιμα… Μικροί με τα αδέρφια μου πηγαίναμε πάντα σε παιδικούς σταθμούς. Δε ξέρω λοιπόν να σας πω για την αξία ή και τα προβλήματα πιθανώς του να κρατάνε τα παιδιά η γιαγιάς κι

Τα καλύτερα καλοκαίρια της ζωής μας

Της CretaMum Τζανέτας Επιτέλους καλοκαίρι. Η ωραιότερη εποχή του χρόνου! Ήλιος, θάλασσα, παιχνίδια στην άμμο, κουβαδάκια  κι ένα σωρό σχέδια. Αχ, αυτά τα σχέδια που κάνουμε το καλοκαίρι! Θα πάμε εδώ…θα πάμε εκεί…να κλείσουμε εισιτήρια…να πάμε στη συναυλία…να κάνουμε κράτηση στο τάδε ξενοδοχείο…Τι ευχάριστα θέματα! Ακόμα κι αν δεν προβλέπονται ολοκληρωμένες διακοπές, πάντα το καλοκαίρι ανακαλύπτουμε διαφορετικές πλευρές της πόλης και κυρίως αναζητούμε κοντινές παραλίες και υδάτινα πάρκα ή μικρές εξορμήσεις τα Σαββατοκύριακα! Αλλά και οι διακοπές στο χωριό, οι

Ας κρύψουμε τα μαμαδόμετρα!

Γράφει η CretaMum Μαρία Ν. Ο γιος μου (σήμερα 2,5 ετών) πάει από 9 μηνών σε βρεφονηπιακό σταθμό και για να είμαι ειλικρινής ιδιαίτερα προβλήματα δεν είχα. Μια και είναι λοιπόν η εποχή των εγγραφών σε σταθμούς, πολλές μαμάδες με ρωτάνε την άποψή μου. Και όχι, δεν είμαι ειδική να σας πω με ποια κριτήρια να διαλέξετε βρεφονηπιακό. Όμως τις μέρες αυτές με έχει προβληματίσει το ότι οι μαμάδες υποστηρίζουν την επιλογή τους ουσιαστικά κατηγορώντας και απορρίπτοντας άλλους σταθμούς. Μα ο

Ροζ και μπλε, κούκλες και στρατιώτες… Παιδιά και γονείς σε καλούπια!

Γράφει η CretaMum Μαρία Ν. Θυμάμαι έγκυος ακόμα που έμπαινα σε καταστήματα με ρουχαλάκια, κούνιες κ.λπ. και η πρώτη ερώτηση ήταν: «Aγόρι ή κορίτσι;» Απαντούσα ότι περιμένω αγόρι και μου κατέβαζαν από τα ράφια όλα τα γαλάζια. Εμείς (συνήθως με τη συνοδεία της μαμάς μου) πάντα διαλέγαμε κάποιο γαλάζιο αλλά και κίτρινο, πορτοκαλί και άσπρο ζιπουνάκι και οι πωλήτριες πάντα μου απαντούσαν: «Καλά κάνετε. Το επόμενο ίσως να είναι κορίτσι!». Ποιο επόμενο; Δηλαδή δεν υπήρχε περίπτωση να αγοράζω κίτρινα για το γιο

Το ταξίδι μιας σύγχρονης Ελληνίδας μάνας… στην αρχαιότητα!

Γράφει η CretaMum Τζανέτα Οι σύγχρονες Ελληνίδες μάνες, ως ιδιαίτερο ταξινομικό γένος της βιοποικιλότητας (mamades mamades), είμαστε προγραμματισμένες γενετικά να διαχειριζόμαστε μόνο τα δεδομένα του σήμερα: ηλεκτρισμός, υλικές ανέσεις και πλήθος τεχνολογικών κατακτήσεων. Αδυνατούμε δηλαδή να επεξεργαστούμε κοινωνικοπολιτικές παραμέτρους παλαιότερων ιστορικών περιόδων! Αυτή η αδυναμία έγκειται στο εκρηκτικό ταπεραμέντο μας ως Ελληνίδων, αλλά και στις «αδιανόητες» – για το δαιδαλώδη εγκέφαλό μας – συνθήκες στις οποίες διαβίωναν οι πρόγονοί μας. Ένας νοητικός «διακτινισμός» της  σύγχρονης Ελληνίδας μάνας, τύπου startrek, σε

Η ανεπρόκοπη που έγινε χειροτέχνης

Γράφει η CretaMum Χριστίνα Έχω αδέξια χέρια. «Ανεπροκόπ» με αποκαλεί (χαϊδευτικά;;;) ο άντρας μου. Ακόμα περισσότερο όμως έχω πείσμα. Είναι να μην πάρω απόφαση να κάνω κάτι. Αν το πάρω, θα τα καταφέρω. Όχι τέλεια, αλλά αξιοπρεπώς. (Εντάξει, δεν τα καταφέρνω πάντα. Πικάσο δεν πρόκειται να γίνω.) Κάπως έτσι έμαθα να φτιάχνω μακέτες όταν σπούδαζα Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων (πολλά χρόνια μετά τις πρώτες μου σπουδές). Έτσι έμαθα και να πλέκω (από το youtube) την Εποχή της Μεγάλης Ξάπλας (βλ. οκτάμηνη

Περί Φιλανθρωπίας… και άλλων Δαιμονίων

Γράφει η CretaMum Κατερίνα Όταν μου ζητήθηκε να γράψω αυτό το άρθρο, αν και απάντησα αυθόρμητα «ναι», ένιωσα την αμηχανία να με κυριεύει. Η αλήθεια είναι ότι δε νιώθω άνετα να μιλάω για τον εθελοντισμό. Κατά τη γνώμη μου, η ευαίσθητη έννοιά του δεν πρέπει να χρησιμοποιείται επί ματαίω και αποκτά νόημα μόνο όταν αντιμετωπίζεται χωρίς τυμπανοκρουσίες. Με θυμώνουν οι φιλόπτωχες κυρίες που δωρίζουν 1000 ευρώ (το 1/3 απ’ όσο κοστίζει η τσάντα που κρατούν) και το διατυμπανίζουν για να

Ιστορίες καθημερινής τρέλας!

Γράφει η CretaMum Τζανέτα Η καθημερινότητα –λένε- εμπεριέχει πολλή ρουτίνα, που κάποιες φορές φτάνει στα όρια της ανίας. Όχι για μια μαμά όμως. Ποια ρουτίνα; Ποια ανία; Δεν έχω παράπονο κανένα. Δεν ξέρω τι θα μου ξημερώσει η επόμενη μέρα! Οι ιδιοτροπίες των μεγαλύτερων διασημοτήτων ωχριούν μπροστά στις ιδιοτροπίες και τις απαιτήσεις ενός μικροσκοπικού ανθρώπου. Έχει «άποψη» και μάλιστα πολύ ισχυρή. Ιστορία νούμερο 1: Παίζουμε όμορφα κι ωραία (με το γιο μου), με τα αμέτρητα αυτοκινητάκια κάθε λογής – σιδερένια,

Μαμαδοϋστερίες της σύγχρονης εποχής!

Γράφει η CretaMum Τζανέτα   Μερικές φορές προσπαθώ να δω το ρόλο μου, ως μητέρα, από κάποια απόσταση και να λειτουργήσω σαν ένα ουδέτερο – ψυχρό μάτι απέναντι στη μητρότητα. Πολλοί άνθρωποι, ειδικά αυτοί που δεν έχουν παιδιά, σ’ εμάς τις μαμάδες βλέπουν κάποια υπερβολή στην εν γένει μητρική συμπεριφορά μας, σε βαθμό να μας θεωρούν ακόμη και ένα ιδιαίτερο βιολογικό είδος όπως η χελώνα Caretta caretta ή η φώκια Monachus monachus. Εν μέρει έχουν δίκιο. Είμαστε οι Mamades mamades,

H ευτυχία των μικρών πραγμάτων

Γράφει η CretaMum Τζανέτα Όταν ήμουν μικρή, αργά το βράδυ, έσβηνα τα φώτα, όταν όλοι οι άλλοι κοιμόντουσαν και επικρατούσε απόλυτη ησυχία στο σπίτι, και ξάπλωνα στον καναπέ σκεπασμένη με μια κουβέρτα. «Χουχούλιαζα» κοιτώντας με τις ώρες τα λαμπάκια, που αναβόσβηναν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κοιτούσα μαγεμένη πως λαμπύριζαν στο σκοτάδι κι έκανα όνειρα για το μέλλον. Αν έβρεχε έξω ή έκανε πολύ κρύο, ένιωθα ακόμα πιο προστατευμένη στο ειδυλλιακό χριστουγεννιάτικο σκηνικό μου και απολάμβανα τη θαλπωρή μέχρι να με πάρει

« Older Entries